Czy jesteś ofiarą czy kreatorem własnego życia

alien-1078303_1280

Wzięcie odpowiedzialności za własne życie to dość trudny wybór dla wielu z nas. Tym bardziej, że większość społeczeństwa przyjmuje w życiu postawę pasywną ( ofiary), która grzecznie bez namysłu przyjmuje wszystko, co jemu życie daje i uważa że jest to normalne. Utarte i już wyznaczone ramy, schematy, prawa podporządkowują naszą psychikę, kreują naszą rzeczywistość, tak że wydaje się że nie musimy nic zrobić tylko iść drogą już nam wyznaczoną. Jednym słowem prowadzą nas jak owieczki na sznurku i ograniczają naszą swobodę samodzielnego myślenia i tworzenia. A co bardziej świadomi tej rzeczywistości, którzy wyłamują się z tych schematów uważani są za szalonych i poza marginesem „normalnego” społeczeństwa.    

Jestem ofiarą losu”- w naszej podświadomości możemy mieć zakodowane to przekonanie, nie zdając sobie z tego zupełnie sprawy. Noszenie w sobie kompleksu ofiary to nieświadome unikanie wszelkich pozytywnych wydarzeń w naszym życiu, pozytywnych zbiegów okoliczności i pomocnych ludzi.

Powiem więcej- to kreowanie sobie negatywnych zdarzeń tak, aby jeszcze bardziej umocnić w sobie przekonanie poczucia ofiary losu. Przedstawić siebie samego w świetle: „nic nie mogę zrobić”, „życie mi dowala z każdej strony”… itp…. Ile razy powtarzałeś sobie takie frazesy, pielęgnując w sobie poczucie beznadziejności, pasywności i obwiniania wszystkiego wokoło siebie za swoje życiowe porażki tylko nie szukając problemu w samym sobie.  Już nie wspomnę o zazdrości, która skutecznie zamyka nam drogę do lepszego i spełnionego życia.

Zatem jak postępuje w życiu ofiara losu:

  1. Obwinianie- większość ofiar doskonale radzi sobie z usprawiedliwianiem swoich porażek życiowych, szukając za nie winnych. Generalnie gra polega na tym, aby wskazać jak największą liczbę osób i okoliczności- tylko nie siebie. Zatem ci, którzy przebywają w najbliższym otoczeniu ofiary stają się potencjalnymi winowajcami jej cierpienia i pecha życiowego. Ponadto ofiary obwiniają rząd, gospodarkę, giełdę, pracodawcę itp…. Głównie wszystko i wszyscy są winni tylko nie sama ofiara.
  2. Usprawiedliwianie– aspekt wynikający poniekąd z punktu pierwszego. Ofiara lubi usprawiedliwiać samą siebie lub racjonalizować sytuację. Polega to na tym, że wypiera możliwość zrealizowania (wykreowania) swoich marzeń i celów w życiu ponieważ warunki ku temu nie sprzyjają lub biorąc pod uwagę sytuację jaka istnieje jest to nie możliwe do zrealizowania. Ponadto uzależnia swoja sytuację życiową od warunków zewnętrznych, w których żyje. Jednym słowem cały świat jest przeciwko niej. Już nie mówię o tzw. drodze predestynacji, czyli każdy ma swój naznaczony los i nie jest tego w stanie zmienić- wrr aż ciarki mnie przechodzą jak to słyszę. Moja ciotka jest astrologiem i często powtarza, że gwiazdy wyznaczają nasz los- to brzmi jak kolejny program wgrywany nam do umysłu.
  3. Narzekanie– jedno z praw wszechświata głosi: „ to, na czym się koncentrujesz (dajesz swoją energię)- rośnie w siłę” i zarazem manifestuje się w twoim życiu. Dlatego praktycznie codziennie jesteśmy programowani przez środki masowego przekazu oraz środowisko zewnętrzne, które kształtuje nasz światopogląd i powoduje, że na tym skupiamy swoją uwagę, a tym samym kreujemy w naszym życiu. Jeżeli twoim sposobem na życie jest wieczne narzekanie i wprowadzanie zamętu i negatywnych energii to trudno, żebyś przyciągnął sprzyjające okoliczności i żył pełnią. Zatem mając negatywną postawę życiową stajesz się magnesem do przyciągania szajsu.

Takie wzorce w mniejszym lub większym stopniu ma wgrane każdy z nas. Gdyż każdemu z nas zdarzyło się narzekać, usprawiedliwiać swoją porażkę lub obwiniać. Niemniej jednak nie chodzi w życiu o to, w jakim stopniu identyfikujesz się z poczuciem ofiary, a o zrozumienie i uświadomienie sobie tej prawdy w sobie. W jaki sposób sam sobie robisz krzywdę, a nie innym taką postawą. Pogłębiasz tylko swój konflikt wewnętrzny z sobą, a tym samym przyczyniasz się do pogarszania się jakości twojego życia. Uświadomienie sobie tych wzorców to również droga do świadomego wzięcia odpowiedzialności za swoje życie i kreowania własnej rzeczywistości.